تبليغاتX
سراچه ی خیال
سراچه ی خیال

ديدي اي دل که غم عشق دگربار چه کرد / چون بشد دلبر و با يار وفادار چه کرد

 

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت 18:14 توسط سارا| |

 

پشت این پنجره ها "ها"کرد و رفت ارزوی بهترین ها کرد و رفت من هنوز چشمم به خط جاده هاس او مرا تنهای تنها کرد و رفت در سرای زخمیه باغه غزل دفتره شعره مرا تا کرد ورفت رفتنش حل معماها نبود او کجا فکر معما کرد ورفت از هوای شرجیه چشمانه من مثله ابری پا به ان پا کرد و رفت بی حضورش باز دل بی پنجرس او عظیمت سوی دریا کرد ورفت در میان دل نوشتن های من وازه های اشک پیدا کرد ورفت باغ قلبم از درختان پر شده او رفاقت با تبرها کرد ورفت شکله قلبی رو تن پنجره هاس پشت این پنجره ها "ها کردو رفت

نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت 18:8 توسط سارا| |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ