سراچه ی خیال
ديدي اي دل که غم عشق دگربار چه کرد / چون بشد دلبر و با يار وفادار چه کرد
تويی اون سپيد پاک آسمون
منم اون قلهی سر به کهکشون
اومدی يه روز تو اوج باورم
گفتی من همون اميد آخرم
اما رفتی عاقبت مثل همه
منو ول کردی ميون همهمه
حالا من ساکت و سرد و بی عبور
ميون تموم قله های دور ... نوشته شده در پنجشنبه بیستم فروردین 1388ساعت
20:6 توسط سارا| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
پـــس از رفـــتنت آرزوهــایـــم را دفـــن خواهـــم کــرد . دفتـر خــــاطــراتـم را بــــه آب خـواهـــم انـداخــت و قـــاب عـــکس اتــــاقــم را بــــه پـستـــوی زمــــان خـــــواهــــم سپـــــرد . نبــودنـــت را بــــاور خـواهــم کـــرد و اجــــــازه ی ورود هـــــیــــچ نــــــــگــــاهـــــی را به رویـــــا هایــــم نـــخواهـــــم داد . امــا کـــاش قبـــــل از رفــــتنـت بـه گـنـجشـک های شــــهر بســــــپــاری بــــرق انتـــــظـار را در چـــشمــانــــشان نـــگـــاه دارنــــد کـه شــایـــــــد رفــتنـــت بـــــرگــشتـــی دوبــــــاره بـاشــــــد...
منوی سايت
زمزمه هاي عاشقانه دل
دوستاي مهربوون
طراح قالب
امكانات سايت