سراچه ی خیال

نامه اي به قلبم ...

sarachekhial — Mon, 26 Oct 2009 09:25:39 GMT

قلب من

هرگز تو را محكوم نمي كنم و نيز هرگز از آن چه ميگويي شرمنده نمي شوم.

ميدانم تو كودك محبوب خداوندي و او در تابشي شكوهمند و عاشقانه از تو حفاظت مي كند.

قلب من...

به تو ايمان دارم,طرفدارت هستم و در نيايش هايم ,همواره برايت در خواست بركت ميكنم.

همواره دعا ميكنم ياري و پشتياني مورد نيازت را دريافت كني.

قلب من.........
به تو ايمان دارم كه تو عشقت را با هر آن كس كه نيازمند يا سزاوارش باشد,

سهيم ميشوي كه...
راه من راه توست و همراه با هم به سوي ابديت مي رويم.

از تو ميخواهم به من اعتماد كني

.بدان كه دوستت دارم و مي كوشم تمام آزادي مورد نيازت را براي ادامه دادن به تپش

شادمانه ات در سينه ام در اختيارت بگذارم.

براي آنكه هرگز از حضور من در گرداگردت احساس نا آسودگي نكني...

...............هر كاري ميكنم..............

خواب تو...

sarachekhial — Wed, 21 Oct 2009 08:44:25 GMT

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم

اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم

تو رو خدا صدام نـکن تو خواب تومهربون تري

دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري

ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري

چقد تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري

بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير

تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير

کاش..

sarachekhial — Fri, 02 Oct 2009 15:57:18 GMT

کاش! شب می شد و از دور تو را می دیدم
کاش! گلبوسه لبخند تو را می چیدم
کاش! یک بار تو در خلوت من می ماندی
راز پنهان مرا از نفسم می خواندی
کاش! مهرم به درون دل تو می تابید
کاش! سیر نگهم ، در نگهت می خوابید
کاش! یاد رخ من مست و خرابت می کرد
کاش! افسون دلم ، نقش بر آبت می کرد
کاش! افسانه عشقم به دلت جا می شد
کاش! دنیا ز شعف ، غرق تمنا می شد

کاشکی ..

sarachekhial — Fri, 21 Aug 2009 09:50:18 GMT

كاش رویاهایمان روزی حقیقت می شدند
تنگنای سینه ها دشت محبت می شدند
سادگی مهر و وفا قانون انسان بودن است
كاش قانون هایمان یكدم رعایت می شدند
اشكهای همدلی از روی مكر است و فریب
كاش روزی چشمهامان با صداقت می شدند
گاهی از غم می شود ویران دلم؛ ای كاشكي
بین دلها غصه ها؛ مردانه قسمت می شدند

مسافر

sarachekhial — Wed, 03 Jun 2009 16:03:41 GMT

سالهاست می خوانمت

توای مسافرخیالهای شیرین من

در پیچ وخم کدام قرن

و ظلمت کدام راه بی عابر مانده ای !؟

که من در هربیگاه

و در آغازین مطلع هرسپیده

سبد سبد دعا به پیشوازت می فرستم

تا شایدیادت بماند که :

( تورا من چشم درراهم )

عکس زیبای تو

sarachekhial — Tue, 28 Apr 2009 16:38:44 GMT

روی آن شیشه تبدار تورا ((ها)) کردم
اسم زیبای تورا با نفسم جا کردم
شیشه بدجوری دلش ابری و بارانی شد
شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم
با سر انگشت کشیدم به دلش عکس تو را
عکس زیبای تورا سیر تماشا کردم

رفتی

sarachekhial — Thu, 09 Apr 2009 16:35:39 GMT

تويی اون سپيد پاک آسمون
منم اون قله‌ی سر به کهکشون
اومدی يه روز تو اوج باورم
گفتی من همون اميد آخرم
اما رفتی عاقبت مثل همه
منو ول کردی ميون همهمه
حالا من ساکت و سرد و بی عبور
ميون تموم قله های دور ...

دل ساده

sarachekhial — Thu, 09 Apr 2009 16:33:26 GMT

اومدی بشکنی بشکن ، از من ساده چی مونده
قبل تو هر کی بوده ، تموم تار و پود سوزونده

دل ما اونقده پاره س ، موندنش مرگ دوباره س
آسمون سينه ما ، خيلی وقته بی ستاره س

همينی که باقی مونده ، واسه دلخوشی تو بشکن
تيکه تيکه هامو بردن ، آخرينشم تـــو بکن

نمیخوام بگذره عمری ، خسته شی واسه فريبم
يقتو نميگيره هيچکس ، آخه من اينجا غريبم

بزنو برو عزيـزم ، مثل هر کس که زد و بـرد
طفلی اين دل که هميــشه ، به گناه ديگرون مــــــــرد.....

روشنی نزدیک است

sarachekhial — Thu, 09 Apr 2009 16:29:54 GMT

من نه عاشق بودم
و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم بودم و یک حس غریب
که به صد عشق و هوس می ارزید
من خودم بودم و دستی که صداقت می کاشت
گر چه در حسرت گندم پوسید
من خودم بودم و هر پنجره ای
که به سرسبزترین نقطه بودن وا بود
وخدا می داند
سادگی از ته دلبستگی ام پیدا بود
من نه عاشق بودم
و نه دلداده گیسوی بلند
و نه آلوده به افکار پلید
من به دنبال نگاهی بودم
که مرا از پس دیوانگی ام می فهمید
آرزویم این بود
دور اما چه قشنگ
تا روم تا در دروازه تور
تا شوم چیده به شفافی صبح
با خودم می گفتم
روشنی نزدیک است
تا دم پنجره ها راهی نیست
همه اش رویا بود
و خدا می داند
بی کسی از ته دلبستگی ام پیدا بود

دلتنگی

sarachekhial — Tue, 07 Apr 2009 16:35:26 GMT

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد....

و اینک باران...

بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند

و چشمانم را نوازش می دهد

تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم